Zo'n twee weken geleden heb ik nog eens bezoek gehad vanuit België. Martijn en Tomas zijn twee vrienden die ik een hele tijd geleden bij Kazou heb leren toen we samen als moni op kamp gingen. Over de jaren heen zijn we contact blijven houden maar nu was het toch al veel te lang geleden dat ik hen nog eens gezien had. Dus was het hoog tijd voor nog eens een bezoekje.
Op zaterdagavond landde het vliegtuig en als goede gastvrouw stond ik ze aan de luchthaven al op te wachten. Het was gek om hen hier te hebben: zo'n band met thuis hier in Griekenland is iets vreemds. Na exact een half jaar hier te zijn (want dat ben ik ongeveer), is het vreemd om weer Nederlands te praten, ik ben immers gewoon om hier bijna iedere dag Engels of Grieks te spreken. Maar goed, eenmaal veilig aangekomen op het appartement waar we die avond een feestje gepland hadden zodat mijn gasten mijn vrienden hier zouden kunnen leren kennen, was het tijd om de eerste Griekse maaltijd naar binnen te spelen: Gyros. Het feestje later had het specifieke thema: Superhelden, gewoon om nog even in het thema van Carnaval te blijven. Het was een heel fijne avond.
Hoewel Thessaloniki een zeer mooie en leuke stad is om in te leven, moet ik wel zeggen dat je hier als toerist niet al te veel mogelijkheden hebt om meerdere dagen rond te lopen. Hierdoor en omdat het weer toch niet zo goed was maar we wel wouden gaan zwemmen, stond er op maandag een tripje naar de warmwaterbronnen van Loutraki op het programma. Met de auto was het ongeveer zo'n twee uur rijden en onder het motto van: "Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.", ging mijn flatgenote Maeve ook mee. Het was gek om met een temperatuur van zo'n 8 ° te gaan zwemmen in openlucht, precies alsof we een bad namen in de natuur. Na een relaxerende dag wilde ik nog eens goed op café gaan, gewoon onder ons drie: hetgeen een zeer memorabele avond is geworden, mede door een drankje genaamd Rakomelo!
Dinsdag had ik spijtig genoeg les en moest ik nog het één en ander doen voor school dus besloten de mannen om op hun eentje nog eens door Thessaloniki te gaan wandelen. Ik denk wel dat ze zich vermaakt hebben en na een snelle lunch was het alweer tijd voor hen om te vertrekken. Ik vond het spijtig dat het zo snel is voorbijgegaan, maar ik hoop dat ze zich beide hebben geamuseerd en dat ik hen snel weer terug ga zien! Ondertussen zijn de twee voorbije weken zeer snel voorbijgegaan (daarover later meer) en is het voor mij uitkijken naar het volgende bezoek: Sanne en Fran!





