Edessa

Het doel van naar Griekenland trekken was om het land te verkennen en dat gebeurde een tweetal weken geleden voor de eerste keer met een uitstap naar de watervallen van Edessa. Na een hele week vol activiteiten en kennismaking met de universiteit, trokken we er om 9 uur op een zondagmorgen op uit met een hele bus vol Erasmusstudenten. Het duurde vrij lang voor we konden vertrekken (wat in Griekenland heel normaal is) maar rond 10 uur waren we goed en wel op weg naar de watervallen. Normaal gezien stond er ook een uitstap naar de archeologische site van Vergina op het programma, dit viel echter in het water door de stakingen van archeologen en museapersoneel. Als alternatief hadden ze dan maar een stop in het nationaal park voorzien. 

De watervallen en het park waren een indrukwekkend stukje natuur, heel erg anders dan de grootstad waar ik op het moment woon! Natuurlijk was er tijd voor koffie voorzien en in de namiddag heb ik nog eens volleybal gespeeld met een heleboel Grieken. Na deze vermoeiende dag besloten we om met een paar mensen van mijn dorm een spaghetti-avond compleet met film te houden! 

Met Carina en Esther (beiden uit Duitsland) voor de waterval

Staken Staken Staken!

Vandaag is er een algemene staking in Griekenland, die 48 uur duurt. De meeste winkels zijn dicht en in vele scholen wordt er vandaag en morgen geen les gegeven. Naast scholen en winkels staken de vuilnismannen ook al een tijdje. Het is een heel grappig zicht als je ziet hoe er zich vuilniseilandjes beginnen vormen in de straten. Om de één of andere reden besloten de Grieken vandaag dan maar om sommige hopen in brand te steken. Wat veel rook en stank als gevolg had. Even verderop lag er een omgeduwde container op de weg, wat het verkeer erg hinderde. De vraag die ik me dan stel: wie gaat dit opruimen als bijna iedereen staakt?

Wat een weer!

Het eerste wat ik hier geleerd heb, is dat het weer in Griekenland van kapitaal belang is. Het goede weer zorgt namelijk voor de sfeer en gezelligheid. Het is hier sinds zondag (gisteren dus) massaal hard beginnen regenen en koud te worden. Ik kreeg spontaan zin om onder een deken te kruipen en films te kijken.

Het was een klein verschil met de voorbije week. Door de zon en warmte had je immers weinig zin om actief te doen. En door de stakingen had ik nog geen echte lessen, waardoor ik naast Griekse taallessen en het in orde brengen van de administratie wat tijd had om nieuwe mensen en Thessaloniki te leren kennen.

Dit is de beroemde witte toren, een plaats waar veel afgesproken wordt onder Erasmus en gewone studenten.

De ruïnes liggen soms midden in de stad maar voor de één of andere reden kan je ze niet bezoeken.

Er zijn ook verschillende mooie strandjes rond de stad waar je goedkoop en gemakkelijk met de bus kan geraken. Het weer was goed dus zijn we er heen getrokken.

Vandaag heb ik mijn eerste lessen gehad en ze vielen heel goed mee voor het moment! De lessen zouden normaal gezien 3 uur moeten duren, maar aangezien de professoren zelf een half uur te laat komen en te vroeg stoppen krijg je ongeveer dezelfde lesblokken als in Leuven. Ze zijn hier ook veel lakser op het te laat komen, aangezien er studenten de hele les het lokaal in en uit lopen. Naast de lessen is er soms ook tijd voor een feestje en nieuwe mensen te leren kennen. Het valt me vooral op dat er veel Fransen, Polen, Tsjechen en Duitsers te vinden zijn. Het is goed om terug in het studentenleven te zitten, al is het een beetje anders dan thuis!

"Nu moet je het zelf doen!"

Het leek allemaal zo simpel: vliegtuig op, een paar dagen de stad verkennen en dan op kot intrekken. De realiteit bleek toch een beetje anders. Mijn Grieks was nog lang niet goed genoeg voor me te kunnen handhaven maar dankzij een beetje moederlijke hulp ben ik er toch in geslaagd om me te kunnen inschrijven en op kot aan stroom te geraken. Het waren een paar zware dagen maar ik ben blij dat ik niet alleen hier was. Toen we daarstraks met een klein hartje afscheid namen, had ik zo het vliegtuig terug op willen stappen. Maar hoewel ik nog niet zeker ben ik of ik hier blijf is het voorlopig al wel goed. Ik heb water, stroom en soms internet en dat is al heel wat!
Mijn mama had wel gelijk toen ze zei : "Nu moet je het zelf doen!" Ik ben hier ook helemaal alleen, maar dat duurt hopelijk niet lang. Het zal een zwaar jaar worden, maar ik hoop ook op een leuk jaar..