Het leek allemaal zo simpel: vliegtuig op, een paar dagen de stad verkennen en dan op kot intrekken. De realiteit bleek toch een beetje anders. Mijn Grieks was nog lang niet goed genoeg voor me te kunnen handhaven maar dankzij een beetje moederlijke hulp ben ik er toch in geslaagd om me te kunnen inschrijven en op kot aan stroom te geraken. Het waren een paar zware dagen maar ik ben blij dat ik niet alleen hier was. Toen we daarstraks met een klein hartje afscheid namen, had ik zo het vliegtuig terug op willen stappen. Maar hoewel ik nog niet zeker ben ik of ik hier blijf is het voorlopig al wel goed. Ik heb water, stroom en soms internet en dat is al heel wat!
Mijn mama had wel gelijk toen ze zei : "Nu moet je het zelf doen!" Ik ben hier ook helemaal alleen, maar dat duurt hopelijk niet lang. Het zal een zwaar jaar worden, maar ik hoop ook op een leuk jaar..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten