Sanne en Fran in Griekenland, deel 2.

Zoals uit het vorige blogbericht al moet bleek, heb ik dus een maand geleden bezoek gehad. Vorige keer vertelde Sanne wat ze van Griekenland vond en dit keer is het beurt aan Fran om het verhaal verder te zetten. Ik moet wel toegeven dat de titel niet klopt, want het is alleen Sanne en Fran en we zijn daarna ook naar Italië vertrokken!

Toen was het maandagochtend al weer veel te vroeg tijd voor Sanne om te vertrekken. Elke en ik, zo lief als we zijn, gingen mee tot aan de bushalte. We besloten het vanaf dan ook een beetje rustiger aan te doen. Diezelfde dag nog gingen we naar het Archeologisch museum van Thessaloniki. Elke nam de vraag van Sanne om veel foto’s te trekken nog al letterlijk. 3 u en 100 foto’s later konden we een ijsje gaan eten aan de zee. ’s Avonds trokken we met ons 2 gezellig naar een tapasbar en genoten we later van een film (Sanne had ons nogal uitgeput, zo blijkt).

De volgende dag moest er ook wel eens wat voor school gedaan worden, dus zette ik mijn eerste stappen in de Griekse universitaire bibliotheek en zelfs in een les, jawel in het nieuw-Grieks! Daarna hebben we lekker gekookt en heb ik Elke geïntroduceerd in My big fat Greek wedding.

Deze rustige dagen werden gevolgd door een uitstapje, deze keer naar Chalkidiki. Omdat dit zee en kusten zijn, hadden we mooi weer wel kunnen gebruiken. Helaas de Olympische goden waren ons niet goed gezind en na een uur op het strand gelegen te hebben, begon het te regenen en het bleef regenen. In het doodse dorpje (in de zomer levend met allemaal toeristen) vonden we een gezellig visrestaurantje, waar ik mijn Kalamares kreeg waar ik al heel de vakantie om had gezaagd! Op de terugweg maakte we nog even een stop aan een ander strand, waar we ons waagden aan een seriueze ahum rotsbeklimming. ’s Avonds gingen we heerlijk eten bij een Italiaanse vriend van Elke en we moeten Sanne nog gelijk geven: Zuiderse Italianen kunnen goed koken ;)

Donderdagochtend stonden er nog enkele dingen op het programma voor dat we het vliegtuig richting Sanne zouden pakken: de oude sites bezoeken, postkantoor zoeken, souvenirs zoeken en nog eens ne goeie gyros eten! In de namiddag trokken we naar de luchthaven om op een zo goed als leeg vliegtuig terecht te komen en slapen deden we! Aangekomen in Bologna zochten we de bus naar Ugo Bassi of nee toch maar het station (om Sanne nog te kunnen volgen!). Eenmaal op het appartement van Sanne kregen we Champagne en aardbeien MET slagroom. Na lang nadenken besloten we ginder te blijven. Monique (sannes flatgenoot) kookte heerlijke mosselen voor ons en nog meer lekkers uit. Ik kroop uitgeput in mijn bed en Sanne en Elke besloten om Bologna te gaan verkennen (die verhalen moet je aan hen vragen).

Tijdens de nachtelijke wandeling in de stad, nadat Fran was gaan slapen. De sfeer zat er duidelijk in! 

Vrijdag had Sanne weer een hele dag voor ons in het vizier. We vertrokken ’s morgens met de trein richting Rimini om daar de bus te pakken naar San Marino. Onder een stralende zon genoten we van de ministaat en van de burcht op verschillende rotsen. De vele foto’s die er getrokken zijn zeggen genoeg. Prometheus is er niets tegen ;) Daar kochten we ook 3 vriendschapsbandjes om onze vriendschap een –niet zo echte- bloedband te geven. Het was een mooie dag die al weer veel te snel gedaan was. ’s Avonds gingen we eten in en leuk restaurantje waar Elke eindelijk haar carpaccio kreeg en weer meer wijn. Terug thuis speelden we zeer boeiende en uiterst leerrijke spelletjes ahum. Elke en Sanne vielen al gauw in slaap terwijl ik nog klaarwakker lag (dat heb je als je met 3 in 1 bed slaapt...). 

De volgende dag geraakten we helaas iets minder makkelijk wakker. We gingen naar de winkel, waar Sanne volgens Elke en mij een iets te grote hoeveelheid wijn insloeg. We bezochten een van de due tori van 97.20 meter hoog (ben ik juist ;)) en hadden een prachtig uitzicht over de stad. 800 trappen later stonden we weer beneden en trakteerden we onszelf op een goed stuk pizza! Daarna stond het Archeologisch museum op ons te wachten, nadat we eerst een ijsje aten en in de zalige zon gingen zitten. Sanne wou ons nog meer uitputten en nam ons mee naar San Luca, een kerk (of was het astronomische toren ;)) op de top van een heuvel buiten de stad. Met ons drie op Bedevaart kwamen we 40 minuten later boven aan en we trakteerden onszelf op een goede fles witte bruisende wijn (Lekker hé, Sanne). Later gingen we voor een aperitivo en vulden ons bord meermaals met al het goede dat Italië te bieden heeft. Uitgeput gingen we naar huis, keken nog film en babbelden tot een kot in de nacht, helaas moest ik 2 uur later alweer opstaan. Gelukkig zorgde Elke voor een goed ontbijt zodat ik met een volle maag het vliegtuig in kon stappen! Italië vond het duidelijk jammer dat ons groepje weer moest splitsen want het weende, waardoor heel mijn valies doorweekt was. Uitgeput kwam ik terug thuis, maar ook zo voldaan dat ik terug bij Sanne en Elke was! Ik hoop dat het snel volgend jaar is,zodat we weer elke dag zot kunnen doen en elkaar kunnen plagen! Het was fantastisch!